Update

Hierbij het laatste nieuws.
Sinds gisterenavond lijkt alles weer kalm te zijn. Behalve wij op het WFP lijkt er verder niemand aan het werk te zijn. UNICEF, UNDP, WWF, Microcredit: iedereen zit nog thuis. Reden hiervoor is warschijnlijk dat er bij ons kantoor geen roadblocks meer zijn wat circulatie mogelijk maakt. Aangezien ik lopend naar werk kan ben ik de hele week gewoon op kantoor geweest, niks saaier dan de hele dag thuis zitten ;-)
Ik kreeg net het bericht binnen dat er een poging is tot plundering van een van de WFP-depots in Tulear (in het Zuiden).
I'll keep you posted!

MAriek




http://www.alertnet.org/thenews/newsdesk/LS639727.htm

Madagascar opposition rallies, deaths mount
28 Jan 2009 16:06:19 GMT
Source: Reuters
(Adds colour, details)
By Alain Iloniaina
ANTANANARIVO, Jan 28 (Reuters) - Tens of thousands of opposition supporters protested against the president in Madagascar's capital on Wednesday, two days after an earlier rally descended into violence that killed nearly 40 people.
Witnesses in Antananarivo's main square, May 13 Plaza, estimated the crowd as at least 40,000 strong.
"We are here to tell the president that there are many problems. This is a society in decline," said one demonstrator who asked not to be named, accusing President Marc Ravalomanana of dirty politics and unfair distribution of wealth.
Armed police were watching, but unlike the chaos and looting after Monday's opposition demonstration, the mood was calm.
The political crisis is denting Madagascar's image as a popular tourist venue and attractive destination for foreign investment in its mining and oil exploration sectors.
Antananarivo mayor Andry Rajoelina, a 34-year-old firebrand politician who calls the president a dictator, has been spearheading protests since the government shut his private radio and television station in December.
At the rally, he called for a shutdown of the capital's schools and businesses on Thursday and another mass demonstration on Saturday.
Rajoelina led tens of thousands of his supporters in silence as prayers were said over the body of a young boy killed during the anti-government demonstrations.
Ravalomanana, 59, a self-made dairy tycoon who used to hawk yoghurt on the streets of Antananarivo, accuses his rival of trying to overthrow the government.
"I appeal to people to remain calm," Ravalomanana said next to a state media compound that protesters torched on Monday.
The death toll from Monday's violence rose when the fire service said up to 37 corpses of suspected looters had been found in a store burned during the unrest. The macabre find in the shell of a three-storey clothes store would take the death toll from this week's violence to at least 39.
"It is hard to determine the precise numbers because the bodies are badly damaged, and there are limbs scattered all over," said the fire officer in charge of searching the store.
AFRICAN UNION WORRIED
The top diplomat for the African Union (AU) said the unrest risked destabilising Madagascar and urged dialogue.
Jean Ping "is deeply concerned by the prevailing political tension and the risk it poses to the stability of the country," the AU said in a statement from Ethiopia. "He urges all stakeholders to resolve the current crisis through dialogue and respect for constitutional order and legality."
The government shut the mayor's radio and television station last month after it ran an interview with former President Didier Ratsiraka from France.
"It is treason to send in commandos to shut down a TV station with no notice. We are here for a return to transparent politics," the demonstrator said.
The world's fourth largest island, Madagascar has a history of political unrest.
In December 2001, both Ravalomanana and his predecessor Ratsiraka claimed victory in a presidential election. Eight months of instability and sporadic violence followed before a court upheld Ravalomanana's victory. Ratsirika fled to France.
Major foreign investors in Madagascar include Rio Tinto and Sherritt International , which plan to extract nickel, bauxite, cobalt and Ilmenite. With the unrest restricted to the capital, however, Rio Tinto said its operations in Fort Dauphin in the south were not affected.


http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/7855638.stm

Soldiers are patrolling the streets of Madagascar's capital, Antananarivo, after two days of anti-government protests, rioting and looting.
Thousands of opposition supporters have held a large street rally, at which their leader called further protests.
At least 34 people have died since violence erupted on Monday, including at least 25 suspected looters whose bodies were found in a burnt-out store.
Protests were started by a row between the city's mayor and the president.
The BBC's Christina Corbett says the opposition mayor of Antananarivo, Andry Rajoelina, appeared on television on Tuesday evening and called for a curfew.
Our correspondent says that security forces have also been on the streets and some calm has returned, with buses running and people out walking.
'Whatever means'
However, there was no sign of improving relations between Mr Rajoelina and his political foe, President Marc Ravalomanana.
Mr Rajoelina called for a "dead city" on Wednesday and Thursday - people to stay off the streets and away from work - and for a further rally on Saturday.
President Ravalomanana, meanwhile, accused the mayor of stoking unrest in the capital.
"It was him [Rajoelina] the leader, the initiator of these disturbances," Mr Ravalomanana said as he visited the state radio building, damaged in the protests.

Mr Ravalomanana addressed crowds after seeing the damage
He appealed for calm, adding that his priority was "to establish order by whatever means".
He says that troops had not intervened at the height of the opposition protests on Monday because: "I would rather buildings and things were destroyed than human lives."
The government has also issued arrest warrants for two men accused of inciting violence.
These include Roland Ratsiraka, nephew of former President Didier Ratsiraka.
Mr Rajoelina has been an outspoken critic of the president since winning the mayoral seat in 2007.
Differences between the two men worsened after last month's closure of the mayor's television network, Viva, following the broadcast of an interview with ex-President Ratsiraka.
Viva is now back on air.
At the weekend, Mr Rajoelina held a rally in Antananarivo and called for a general strike against the government, which he accuses of being a dictatorship.
On Monday, the protests turned violent and two demonstrators were killed.
State-owned TV and radio stations were attacked and shops belonging to Mr Ravalomanana looted.
The mayor wants those responsible for the two deaths brought to justice before he enters into talks with Mr Ravalomanana. He has also called for a transitional government to be set up.

http://www.jeuneafrique.com/depeche_afp_20090128T062932Z20090128T062919Z_Madagascar--34-morts-depuis-lundi-le-president-appelle-au-dialogue.html

2009-01-28 06:29:32 - AFP

Madagascar: 34 morts depuis lundi, le président appelle au dialogue
Au moins 34 personnes ont trouvé la mort depuis lundi à Antananarivo à la suite des pillages et émeutes qui ont secoué la ville en marge d'un grand rassemblement organisé par le maire de la capitale et dirigé contre le président malgache qui a lancé un appel au dialogue.

Mardi, alors que le président Marc Ravalomanana appelait au dialogue son principal opposant, Andry Rajoelina, le maire d'Antananarivo qui avait suspendu dans la matinée les manifestations, les secours malgaches ont découvert progressivement les victimes, essentiellement accidentelles, des pillages de la veille et de la nuit.

Vingt-cinq corps calcinés et méconnaissables gisaient ainsi mardi après-midi dans les décombres d'une galerie commerciale incendiée la nuit précédente dans le centre de la capitale.

"Il y a eu 25 morts calcinés. Ils ont été surpris par le feu et ont eu l'idée de prendre la fuite par l'autre côté de la rue. Mais il n'y avait pas d'issue", a déclaré le chef des sapeurs pompiers d'Antananarivo, Jaona Andrianaivo.

Six autres cadavres ont été découverts dans une centrale d'achat du groupe agro-alimentaire Tiko du président malgache, dans le quartier de Tanjambato, dans le sud de la ville.

Selon le porte-parole de la gendarmerie, ces victimes ont succombé "à des piétinements entre pillards et à cause de piles de sacs de riz qui se sont effondrées" sur elles.

Par ailleurs, un prisonnier a été tué mardi et dix autres blessés lorsque les forces de l'ordre ont réprimé par balles un début de mutinerie dans la prison Antanimora, toujours dans la capitale. Trois agents de la prison ont aussi été blessés, selon une source pénitentiaire.

Ces victimes, auxquelles s'ajoutent deux civils tués lors des émeutes lundi, dont un jeune homme par balle, portent à 34 le nombre de morts en deux jours à Antananarivo.

"J'appelle à l'unité nationale et au dialogue", a lancé mardi après-midi Marc Ravalomanana sur les ondes de la radio privée Antsiva.

"J'appelle la communauté internationale ainsi que les églises à tout faire pour que les deux parties se rapprochent", a-t-il déclaré, avant d'ajouter: "Si on y arrive, je promets que les troubles s'arrêteront rapidement".

Mardi matin, le maire de la ville, qui dénonce depuis vendredi "une dictature" sur la Grande Ile de l'océan Indien, avait appelé à l'arrêt des manifestations après avoir rassemblé lundi plusieurs dizaines de milliers de partisans dans le centre de la capitale.

"On suspend le mouvement aujourd'hui (mardi). Tout le monde reste à la maison", avait déclaré le maire, sur les ondes de la même radio.

La situation est restée toutefois très tendue dans la capitale: des échauffourées ont opposé à plusieurs reprises des groupes de dizaines de personnes aux forces de l'ordre qui ont eu recours à des tirs de sommation en l'air.

Un responsable de la gendarmerie a également fait état de pillages d'autres centrales d'achat du groupe Tiko dans plusieurs villes de province, dont Mahajanga (côte ouest) et Toamasina (ex-Tamatave - côte est).

Lundi, des émeutiers avaient pillé et saccagé deux centrales d'achat ainsi que les locaux de sa télévision privée MBS. Les manifestants s'en étaient d'abord pris aux locaux de la radio nationale malgache, dans le centre-ville, qu'ils avaient saccagés et partiellement incendiés.

Jeune entrepreneur, le maire entretient des rapports tendus avec le régime depuis son élection en indépendant en décembre 2007.

Le bras de fer s'est envenimé depuis la fermeture par le gouvernement le 13 décembre 2008 de la télévision privée Viva, propriété du maire, qui avait diffusé une interview de l'ex-président Didier Ratsiraka.

Some pictures and more info....

http://www.lemonde.fr/archives/article/2009/01/28/madagascar-en-proie-a-des-emeutes-meurtrieres_1147396_0.html

Impressions from Laurentiu

Hierbij wat mijn GEP-collega Laurentiu schreef over de situatie:

Tuesday, January 27, 2009
Second day of violence

This morning was quite shocking for me. I woke up and wanted to see the effects of the night of arson and pillage. We had all the shutters down so at first I just opened them a bit to see what the street looked like. I saw people walking around, a few cars, but I had no idea if there were roadblocks, if it was safe to go outside and if I should change house. So I decided to get out of the house a bit, to feel the pulse of the street and to look at the devastation from last night. Based on these things I will have made the decision of moving or not, and when.

I discovered a calm situation on the streets at 7 AM, with people gathered to watch the remnants of buildings burning on Rue d'Independence and the devastation after the looting of the supermarkets. There were no roadblocks, and everybody was optimistic that it will be a calmer day, with a compromise being reached.

At 11 o'clock, as I was in the Internet Cafe blogging about last night, I heard gunshots. As I looked out the window, I saw people running. After a while, when they stopped, I went out of the cafe only to find that all shopkeepers had thoroughly closed their shops. The girl from the cafe advised me to buy candles in case of a power cut - but when I asked shopkeepers, it seems everybody else beat me to them, and no more were available. Everybody here remembers 2002, when, in a similar political confrontation that lasted several months, there were long electricity and water cuts as well as severe food shortages.

Hearing the gunshots in the neighborhood, and seeing people running on Rue d'Independence, I decided it's better to pack some stuff and go. I called a PAM car to pick me up, and the driver told me that there were no negotiations in the end. The mayor and the president are still at odds. However some pragmatic things are being done: the mayor agreed with the army to clear the streets of looting gangs. After a second day of looting, now there is a curfew after 6 PM, and apparently the army has the order to shoot on shight. It is not sure that the army is still on the side of the president, as he brought in mercenaries from South Africa.

At the office the atmosphere is not much calmer either. We were all equipped with security radios, to follow up on the situation. At 2, after shots were heard from a supermarket not far from the office, as the army was trying to disperse a looting mob, everybody was sent home. Luckily, in the vazaha neighborhood near the office, where most staff live, you don't feel any turmoil at all. Everything is nice, safe and calm. I cannot say the same for the city center, where I used to live. A girl from the American embassy called to tell me she is hearing gunshots continuously from Rue d'Independence, and she is seeing lots of people running. The Canadian development interns with whom I used to share the flat told me they hear gunshots continuously, and their programme has booked them a flight for Friday to go back. Tension is still mounting, as we don't have yet a clear image on the situation.
Posted by Laur at 2:22 AM 0 comments
Monday, January 26, 2009
A night of looting and shooting

News about the situation in Madagascar have reached international media. All Malagasy radio stations stopped broadcasting last night. I spent the night in fear, listening to reports about the situation from Radio France International.

Last night was a night of looting, shooting and arson in Tana. There was a large prison break to add to the existing turmoil. Several supermarkets were looted, the Chinese neighborhood was devastated, the headquarters of Air Madagascar and other buildings in the Rue d'Independence were looted and set on fire. The dead silence in the evening was broken from time to time by gunshots, and we heard people running up and down our street, even up and down the staircase next to our apartment. It was a terrifying experience. We knew the political protest and politically-motivated arson turned into widespread looting, and, living in the center, we were afraid.

What made things even worse yesterday is receiving different reports escalating the situation. A source from the Canadian consulate told us it is good to prepare for evacuation, because in case of a continued standoff the airport will be closed. Somebody from the International Red Cross told us that the army and police have sided with the opposition, and that the president is leaving the country. The war of rumors is eroding your confidence in the situation, and making you think of radical decisions. Already the Canadian interns are preparing for an early return.

Now the two parties are negotiating and the mayor of Tana has called for calm. However a Reuters news report just came in that the opposition has called for more protests today. Tonight we will spend the night in a safer part of town, and will wait for a resolution to the crisis.
Posted by Laur at 11:45 PM 2 comments
Attempted coup d'etat

The atmosphere on my street is pretty calm, but there are fires still burning, with new ones coming up. The protesters have set the supermarkets of the president on fire, and now they're off to burn the Sheraton hotel next to the airport. There are no television or radio stations broadcasting, so all the news I get is from the street and from sources outside the country. Apparently the next target is the Chinese embassy?

I just got a call from someone in the American embassy to stock up on water, as they might cut it. I'm off to fill some buckets! ;)

Hoping for calm,

Laurentiu
Posted by Laur at 7:34 AM 2 comments

Situatie in Tana

Zo’n twee weken geleden haalde President Ravolamanana televisiezender Viva uit de lucht. De zender (die toebehoort aan de vrouw van burgemeester Andry Rajoelina) had items uitgezonden die politieke onrust zouden veroorzaken. Het ging om een toespraak van de ex-President.

De twee weken erop volgenden demonstraties in het park van Ambohijatovo. Waar er het eerste weekend zo’n 20.000 demonstanten waren, was dit aantal de tweede week al opgeklommen tot 100.000 demonstranten.
Afgelopen weekend riep Andry de bevolking op tot een staking. En tot het afzetten van de President. Ravolamanana kondigde op zijn beurt een arrestatiebevel tegen de burgemeester af: wegens civil disobedience moest Andry achter de tralies. Het was letterlijk de druppel die de emmer deed overlopen: Uit onvrede met de President en uit solidariteit met de burgemeester brandden de Tananarivien zondagavond het televisie-station van de President af. Niet veel later ging ook het nationale tv- en radiostation in vlammen op.

Maandagochtend leek het rustig. Behalve een roadblock op weg naar werk was er niks aan de hand Toen ik een uur later uit het raam van mijn kantoor keek zag ik echter dat er bij dezelfde wegversperring waar ik ’s ochtends langs was gelopen iets in brand stond. Een vriend van me (die voor Tiko- het bedrijf van de President werkt) wist me te vertellen dat het om een Tiko-vrachtwagen ging. De vrachtwagens van Ravalomanana’s zuivelimperium waren natuurlijk een makkelijk doelwit.
Een half uur later belde dezelfde vriend me met de mededeling dat er een menigte van 1000 man op weg was naar het Tiko-hoofdkantoor. Weer een half uur daarna belde hij me met het nieuws dat hij geevacueerd werd. En nog een half uur later hoorde ik dat het kantoor in brand stond.Ook de bijbehorende Macrowinkel (die ook aan de President toebehoort) werd leeggeroofd en afgebrand.

Tot gisterenochtend vroeg waren er nog plunderende menigten op de been, ik zag mensen af- en aanrennen met zakken Tiko-rijst, pakken Tiko-cola en Tiko-melk. Zelfs de Tiko-boodschappenkarretjes vlogen als ‘warme broodjes’ de winkel uit. ‘s Middags breidden de plunderingen zich uit tot andere ‘neutrale’ winkels: Jumbo werd geplunderd, Shoprite ging in vlammen op en ook de Chinese wijk moest eraan geloven. Elektronicawinkels werden tot op het laatste product leeggehaald. Ook in de provincies moesten de Tiko-winkels eraan geloven. De onrust en de plunderingen breidden zich uit naar de Noord- West- en Oostkust. Via werk kregen we te horen dat er een avondklok is ingesteld.

Onderhandelingen tussen Ravalomanana en Andry lijken mislukt te zijn. Het is echter niet duidelijk of er uberhaupt onderhandelingen zijn geweest of dat de President nooit op is komen dagen. Wel is het leger ondertussen de stad ingetrokken en probeert de straten schoon te vegen.Voor vanmiddag is er weer een demonstatie gepland in het park van Ambohijatovo. Ik ben benieuwd hoe lang dit nog gaat duren...

Een positief punt aan dit alles is dat de Malagassi zich uit durven te spreken tegen de regering. Ik heb menig gesprek gevoerd met vrienden over het feit of de mensen hier nu wel of niet voor zichzelf op durfden te komen. Of ze nu wel of geen kritiek durfden te leveren op de President. (Wat drie weken geleden nog gevaarlijk was, menig Malagassi zit in de gevangenis omdat hij/zij zich negatief heeft uitgelaten over de regering). Wanneer de vrijheid van meningsuitinging in het geding komt is de bevolking blijkbaar niet bang ervoor te vechten. Het is jammer dat dit gepaard moet gaan met plunderingen en vandalisme. Maarja, je moet wat over hebben voor een democratie ;-)

Ongoing political crisis in Tana

I don't have the time to write about the ongoing political unrest in Tana, but hereby a BBC-article on the situation:

( http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/7851275.stm )

Rioters set fire to Madagascar TV

Anti-government protesters in Madagascar have looted and set fire to the offices of the state broadcaster in the capital Antananarivo.

The building was attacked during a demonstration by supporters of the city's mayor and opposition leader, Andry Rajoelina.

His own television and radio stations have been shut down by the government.

The police had banned the protests and President Marc Ravalomanana says the opposition is trying to stage a coup.

Earlier on Monday, tens of thousands of people had gathered in the capital to hear a speech by Mr Rajoelina.

Crowds then moved to the state broadcaster's offices, where soldiers briefly tried to defend the building before dispersing in apparent sympathy with the protesters, a witness told the BBC.

Looters were seen coming out of the offices, cheering and smashing equipment on the ground. Some made off with chairs, desks and door frames.

The protests have led President Ravalomanana to cut short a trip to South Africa.

Mr Rajoelina's TV network Viva was closed last month, after broadcasting an interview with Mr Ravalomanana's foe, former President Didier Ratsiraka, AFP news agency reports.

The BBC's Christina Corbett in Antananarivo says the protests have left people afraid of a return to the kind of political deadlock that preceded Mr Ravalomanana's election in 2002.

Weekdagboek in Folia

Deze week staat mijn weekdagboek van mijn missie in het Zuidenin Folia, het weekblad van de UvA. Wie het leuk vindt om te lezen kan het downloaden op www.folia.nl. Het downloaden van de PDF-file duurt wel even. Je kunt het artikel op pagina 19 vinden.

Hieronder alvast de tekst!

Marieke Smits is een van de 6 deelnemers aan het TNT Global Experience Programme (www.tntgep.org) Zes maanden lang loopt ze een humanitaire stage voor het WFP in Antananarivo, Madagaskar. De komende drie weken verruilt ze de hoofdstad echter voor Ambovombe, een klein plaatsje in het droge Zuiden. Van hieruit zal ze schoolkantines bezoeken waar het WFP kinderen dagelijks van een maaltijd voorziet en zal ze de ouders van de leerlingen- die de kantines runnen- interviewen.

Maandag
5.00 uur: Pascal, een van de WFPchauffeurs, staat al klaar om me op te pikken. Nog half gaar van het iets-later-dan-verwacht-uitgepakte afscheidsdineetje gisteren stap ik in de auto. Vliegveld Tana, inchecken, belabberde security check (ik loop zo door met mijn literfles water), op naar de bar voor wat koffie.
Wanneer ik een uur later uit het raampje van het vliegtuig kijk ben ik op slag vergeten hoe moe ik ben. Een lange rits rijstvelden slingert door het berglandschap.Het water schittert in de zon. De ochtendzon breekt door de paar wolken die nog niet vertrokken zijn na de nacht. Prachtig.
Op het vliegveld in Fort Dauphin aangekomen wordt ik door chauffeur Rado opgepikt met een grote jeep. De lange rit die erop volgt is geweldig.Vanaf Fort Dauphin tot Amboasary is het landschap nog fris en groen. Daarna begint ineens de droogte. Volgens de Lonely Planet is het droge Zuiden “Every filmmaker’s wet dream”. Ik begrijp waarom. Het is alsof je aan het einde van de wereld bent beland. De rode vruchtbare aarde waar Madagaskar zo bekend om staat gaat langzaamaan over in kurkdroog zand waar alleen de hardnekkigste planten kunnen overleven. En dat zijn cactussen. En hier en daar een eenzame baobab die zijn takken fier de lucht insteekt. Wanneer ik ‘s avonds eindelijk in mijn nieuwe huis in Ambovombe aankom besef ik me dat het drie weken back to basic wordt: Behalve het feit dat er geen stromend water is, is er ook geen electriciteit. Op de tast zoek ik mijn bed op. Tongasoa (welkom) a Ambovombe!

Dinsdag
Eindelijk is het dan zover, we gaan op scholenbezoek! Samen met chauffeur Rado en collega Tanasy (mijn tolk voor de komende 3 weken) ga ik op pad. Onderweg pikken we de representante van de CISCO – oftewel het district- op. Ik heb eerlijk gezegd liever niet teveel ‘hooggeplaatste’ personen mee wanneer ik de interviews afneem. Meestal zorgt hun aanwezigheid ervoor dat ‘gewone mensen’ -oftewel de ouders van de leerlingen- niet vrijuit durven te praten. Helaas is het al van tevoren afgesproken. We rijden het terrein van de eerste school op en de directeur geeft ons een snelle rondleiding. Er zijn 900 leerlingen en 8 klaslokalen. Wat neerkomt op meer dan 100 leerlingen per klaslokaal...
Mijn eerste interviews gaan goed, ik stel vragen aan de cuisinieres (de moeders van de leerlingen die het eten koken dat het WFP levert) en Tanasy vertaalt. Het valt me al snel op dat we vooral aan de kennis over hygiene zullen moeten werken. Zo weet geen enkele moeder me te vertellen dat bacterien je ziek kunnen maken.
Ondertussen zie ik vanuit mijn ooghoeken -en tot mijn grote verbazing,- dat mevrouw de representante van de CISCO bijna in slaap sukkelt. Dat kan je niet maken! Zij gaat morgen mooi niet meer mee!


Woensdag
5.15 uur: Waarom wordt ik hier toch altijd zo vroeg wakker? Mijn wekker is nog lang niet afgegaan en ik sta al naast mijn bed. Een koude “douche” met wat water uit de ton in de badkamer doet wonderen en ik stap om 7 uur fris en fruitig de auto in.
Een paar uur en een wilde rit later komen we bij school nummer 3 in het afgelegen dorpje Tshiombe aan. Ook al is het al bijna 10 uur, de kinderen wachten nog steeds op hun maaltijd. “Tsy misy rano”, legt een van de moeders me uit. Oftwel: er is geen water om de rijst en de erwten te koken. Ik denk terug aan de rivier die we vanochtend op weg naar Tshiombe zijn overgestoken. Waar eerst water stroomde was nu alleen nog een droge vlakte over. Mensen groeven gaten in de rivierbedding, op zoek naar water. Aan de rand van dezelfde put waar de een uit dronk, stond een ander zich te wassen.
De moeder vertelt me dat de ouders van de leerlingen geld inzamelen om elke dag water te kunnen kopen, maar dat een emmer water 800 Ariary (zo’n 40 eurocent) kost. Het gemiddelde inkomen in Madagascar is nog geen dollar per dag. En dan te bedenken dat we er in Nederland dagelijks gemiddeld 130 liter schoon drinkwater per dag doorheen jagen...

Donderdag
Onderweg naar weer een nieuwe school rijden we langs de traditionele tombes uit de Zuidelijke regio. Anders dan aan het gemiddelde huis hier – dat niet meer is dan een houten hutje– wordt aan de tombes veel geld besteed. Het zijn immense stenen bouwwerken, van onder tot boven versierd met kleurige letters en symbolen. Voor mij belichamen de tombes een van de redenen waarom de Androy-regio zich niet snel ontwikkelt: Wanneer iemand overlijdt, wordt zijn hele hebben en houden geveild, en worden er zebu’s (runderen) van de opbrengst gekocht die tijdens de ceremonie allemaal in een keer geslacht worden. Voor de kinderen blijft er niks over. Alles wat de overleden persoon tijdens zijn leven heeft opgebouwd, wordt in een keer teniet gedaan. NGO’s in de regio proberen deze traditie te doorbreken. Waarschijnlijk zullen er echter nog jaren overheen gaan voordat de bevolking zal gaan investeren in de toekomst van hun kinderen in plaats van al hun geld in het eren van de voorouders te steken.
De schoolkantines blijken echter wel snel resultaat te leveren: De directrice legt uit dat de drop-outcijfers met meer dan 35% gedaald zijn sinds de kinderen een dagelijkse maaltijd krijgen. Een klein meisje vertelt me dat ze geen honger mee heeft tijdens de les en veel beter op kan letten. Ze wil later lerares worden.

Vrijdag
Vandaag staat de laatste school van deze week op het programma. In Faux Cap, een klein afgelegen plaatsje aan de Zuidkust van Madagaskar, neem ik de laatste interviews af. Na het gebruikelijke dankpraatje van de chef Fokontany (een soort dorpshoofd) krijg ik tot mijn verrassing een cadeau. Een kip! Ik weiger eerst - het is VN-beleid geen cadeautjes aan te nemen, waarop de directrice van de school aanbiedt het beestje – zijn pootjes bijeengebonden met een stuk sisal- voor ons te bereiden. Naast haar baan op school runt ze namelijk ook een restaurantje aan het strand.Dus gaat de kip alsnog achterin de jeep. Nog geen uur later (hoe krijgt ze het beest in godsnaam zo snel op tafel?) zetten we onze tanden gulzig in de home-cooked chicken en genieten van het uitzicht op de diepblauwe zee. Wat is het heerlijk na het vele harde werk en de lange dagen van de afgelopen week even te kunnen ontspannen. Opeens zie ik iets bewegen in de zee. Een walvis! Hij zwaait naar me met zijn grote staart. En dat terwijl het walvisseizoen allang voorbij is...!
Toen ik nog geen half jaar geleden in Nederland te horen kreeg dat ik geselecteerd was voor het GEP-programma wist ik dat ik een avontuur tegemoet ging. En de afgelopen week heeft al mijn verwachtingen meer dan waar gemaakt.
Laat het weekend maar beginnen!